Jenayah Jalanan

Dianggarkan menjelang tahun 2020, hampir 75 peratus [20.1 juta] penduduk di Semenanjung Malaysia akan mendiami kawasan bandar di Malaysa (JPBD, 2006). Proses perbandaran membawa kepada perkembangan ekonomi yang berkonsepkan teknologi. Kesan daripada perbandaran ini tidak terkecuali daripada masalah aktiviti globalisasi, antaranya risisko kesejahteraan dan keselamatan yang tinggi kerana bandar tidak mempunyai ciri-ciri yang selesa untuk memberi perlindungan kepada kesejahteraan hidup masyarakat. Proses perbandaran ini mencetuskan permasalahan di kawasan bandar seperti masalah keselamatan yang semakin mengancam kesejahteraan hidup masyarakat. Menurut Haeley (1995), bandar menjadi tempat yang berbahaya.

        Jenayah jalanan merupakan jenayah yang kerap berlaku di kawasan pusat bandar yang maju dan sibuk dengan aktiviti perniagaan. Jenayah ini memeberi kesan terhadap persepsi masyaraat tentang keselamatan dan akibatnya terhadap gaya hidup mereka. Rasa takut terhadap jenayah ini boleh menghalang masyarakat daripada pergi ke kawasan bandar tertentu dan ada yang boleh membuat orang takut keluar dari rumah mereka pada waktu petang. Di Malaysia, jenayah jalanan merangkumi 3 jenis jenayah indeks iaitu curi ragut, samun tanpa senjata dan samun berkawan tanpa senjata api. Pada peringkat awal, pihak Kementerian Dalam Negeri (KDN) memberi tumpuan kepada usaha memerangi jenayah jalanan. Hal ini kerana, jenayah jalanan mengakibatkan trauma serta memebri kesan ketakutan berpanjangan kepada mangsa dan juga masyarakat. Pihak KDN sedang melaksanakan pelbagai pendekatan bagi menangani jenayah jalanan ini. Antara pendekatan yang sedang diambil ialah mengenal pasti kawasan-kawasan panas atau hot spots yang kerap berlakunya jenayah jalanan di seluruh negara.

Sumber: Latif, F. M. 2017. Ke arah pengurangan indeks jenayah jalanan di Pusat Bandar Kuala Lumpur (Towards reducing the street crime index of Kuala Lumpur City Centre). Geografia-Malaysian Journal of Society and Space, 11(4).